Kartka od Peony przedstawia Tulou w prowincji Fujian. Tulou to domy z gliny budowane pośrodku
pól ryżowych lub plantacji herbaty czy tytoniu. Kilkupiętrowe budowle,
wznoszone wokół kwadratowych lub okrągłych niezadaszonych dziedzińców,
przeznaczone były dla około 800 osób każda. Budowano je dla celów
obronnych, toteż większość okien wychodziła na obszerne wewnętrzne
podwórze, a prowadziło do nich tylko jedno wejście. Domy, z których
każdy mieścił najczęściej cały rodzinny klan, pełniły funkcje małych
miejscowości i nazywane były „rodzinnymi królestwami” lub „tętniącymi
życiem miasteczkami”. Zbudowane z błota wysokie wzmocnione ściany
przykryte były dachówkami z szerokim, wystającym okapem. Najbardziej
wypracowane konstrukcje pochodzą z XVII i XVIII wieku. Budynki dzielono
na pionowe segmenty między rodziny, z których każda dysponowała kilkoma
pomieszczeniami na każdym piętrze. W odróżnieniu od surowych ścian
zewnętrznych, wnętrze tulou było wygodne i niejednokrotnie bogato zdobione. W 2008 roku Tulou w prowincji Fujian
zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO, jako wyjątkowo cenne dowody tradycji budowlanej.